Verkiezingsmanifest SP Leiden 2010-2014
6. Zorg en welzijn op menselijke maat

Ieder mens heeft recht op goede en bereikbare zorg- en welzijnsvoorzieningen. Het beleid en de praktijk moeten altijd zijn gebaseerd op zelfstandigheid en zelfbeschikking zolang het kan - en hulp, ondersteuning en zorg waar nodig. De extra kwetsbaren, zoals dak- en thuislozen, hoogbejaarden, chronisch zieken of mensen die moeten leven van een minimuminkomen verdienen daarbij extra aandacht.

Goede zorg wordt niet geleverd door grote, bureaucratische instellingen met een grote afstand tot de mensen. Goede zorg wordt ook niet geleverd door commerciële bedrijven die in de eerste plaats uit zijn op geldelijk gewin. Nee, goede zorg wordt geleverd op maat, flexibel, creatief en kleinschalig, in de eigen vertrouwde buurt, of thuis.

Welzijnsvoorzieningen als buurthuizen en dienstencentra voor ouderen zijn daarin erg belangrijk, niet in de laatste plaats ook als ontmoetingsplaats, vooral voor mensen die afhankelijk zijn van hun buurt of wijk, zoals ouderen en jonge kinderen. De SP vindt dat welzijnsvoorzieningen ruimschoots aanwezig moeten zijn in iedere wijk, toegankelijk voor iedereen en met een aanbod dat is gebaseerd op de daadwerkelijke vraag en behoefte van de wijkbewoners. De SP heeft altijd pal gestaan voor deze activiteiten en daar waar mogelijk geprobeerd om bezuinigingsvoorstellen van andere partijen terug te draaien.

Helaas gaat het in de (Leidse) politiek vaker over geld dan over zorg voor mensen. Dat leidt tot bezuinigingen op welzijnsvoorzieningen op wijkniveau, en tot uitwassen zoals de 'zorgveiling' in de thuiszorg, waarbij mensen met een 'zorgvraag' geveild worden voor de laagste prijs - ja, u leest het goed, diegene die thuiszorg kan leveren voor de laagste prijs, 'wint' een 'klant'.

Door dit systeem krijgen schoonmaakbedrijven een steeds groter 'aandeel van de markt', en wordt het gemiddelde opleidingsniveau en het gemiddelde loon van de thuiszorgmedewerker veel lager. Bovendien wordt iedereen elk jaar opnieuw geveild, waardoor mensen het risico lopen elk jaar een andere thuishulp te krijgen. Dat is vooral voor oudere mensen erg vervelend, en bovendien onnodig.

In Leiden is willens en wetens gekozen voor de meest goedkope en de minst menswaardige oplossing. De SP wil de thuiszorg anders organiseren. Want zorg is geen markt, en mensen zijn geen koopwaar. En als er al geconcurreerd wordt, dan op kwaliteit, waarbij degene met de hoogste kwaliteit wint.

De SP heeft daarom de afgelopen periode samen met het Comité "Zorgveiling Nee", actie gevoerd tegen de invoering van de zorgveiling in Leiden voor de huishoudelijke hulp. Er is een meldweek georganiseerd, waarna meer dan 50 bezwaarschriften zijn ingediend. En dit is nog maar het topje van de ijsberg, want het grootste gedeelte van de mensen is nog niet over naar het zorgveiling-systeem.

Behalve over de thuiszorg heeft de Leidse SP ook een meldweek georganiseerd over Welzorg, een bedrijf dat door de gemeente wordt ingehuurd als leverancier van hulpmiddelen voor chronisch zieken en gehandicapten. Er kwamen veel klachten binnen en mede door deze actie is het distributiekantoor, dat was gecentraliseerd naar Lelystad, weer teruggekomen naar Leiderdorp, waarna ook de dienstverlening aanzienlijk is verbeterd. Ook hier geldt: zorg dichtbij werkt beter.

De SP houdt constant de vinger aan de pols, door nauw contact te onderhouden met individuele personen, maatschappelijke instellingen en netwerken als de WMO-adviesraad. Bovendien heeft de SP al jaren een hulpdienst, die elk jaar honderden mensen helpt. Zo weet de SP als geen ander hoe beleid uitwerkt in de praktijk.

De SP kiest voor zorg en welzijn op menselijke maat, door:

• Het veilingsysteem voor de huishoudelijke hulp af te schaffen.
• Thuiszorg op maat te organiseren, vanuit de buurt door vertrouwde hulpen.
• Geen telefonische intake te doen, maar altijd een huisbezoek te brengen.
• Eigen bijdrage naar draagkracht te rekenen, rekening houdend met stapeling van kosten.
• Te kiezen voor een goede ondersteuning van vrijwilligers en mantelzorgers.
• Te kiezen voor kleinschalige wijkcentra in elke buurt in verschillende vormen.
• Welzijnswerk te stimuleren.
• Instellingen meer vrijheid te verlenen om samen met wijkbewoners activiteiten te ontwikkelen.
• Buurthuizen in handen te houden van welzijnsprofessionals - een buurthuis is geen commercieel bedrijf dat kan worden gerund door een bedrijfsleider.

Meer weten?

Zie ook het dossier WMO op de website van de Leidse SP. U kunt ook contact opnemen met raadslid Roos van Gelderen, roosvangelderen@gmail.com.

• Naar het volgende hoofdstuk.
• Terug naar het vorige hoofdstuk.
• Terug naar de Inhoudsopgave.